Ile kosztuje bankowanie krwi pępowinowej i jakie są dodatkowe opłaty?

W artykule podane są ceny standardowe, aktualne w chwili jego publikacji (08. 2026), które od tej pory mogły się zmienić. Aktualne koszty bankowania krwi znajdziesz w zakładce Cennik i w e-sklepie PBKM.

Ile kosztuje bankowanie krwi pępowinowej w 2026 roku?

Cena zależy od wybranego pakietu. Rodzice mogą bankować tylko krew pępowinową lub także sznur pępowinowy i łożysko. Z pępowiny pobiera się około 70–75 ml krwi pępowinowej¹. Bankowanie sznura i łożyska pozwala zabezpieczyć dodatkowe tkanki, z których w przyszłości można wyizolować m.in. komórki mezenchymalne, badane pod kątem zastosowania w regeneracji kości, chrząstki i innych tkanek². 

PBKM przygotował trzy pakiety, każdy także w wariancie dla ciąży bliźniaczej i trojaczej (poniżej podaliśmy kwoty bankowania materiału jednego dziecka):

1. Pakiet Czerwony (krew pępowinowa) – 199 zł przed porodem, 10 × 299 zł po narodzinach dziecka, następnie 59 zł miesięcznie.
2. Pakiet Błękitny (krew pępowinowa i sznur pępowinowy) – 199 zł przed porodem, 10 × 499 zł po narodzinach dziecka, następnie 69 zł miesięcznie.
3. Pakiet Platynowy (krew pępowinowa, sznur pępowinowy i łożysko) – 199 zł przed porodem, 10 × 699 zł po badaniach, następnie 79 zł miesięcznie.

W ciąży bliźniaczej czy trojaczej opłaty są wyższe, ponieważ laboratorium przygotowuje i przechowuje materiał od dwojga czy trojga dzieci.

Do każdego pakietu można dokupić opcjonalne usługi uzupełniające, np. SwissSafety (630  zł) – podział materiału między laboratorium w Polsce i w Szwajcarii, lub gwarancję zwrotu kosztów (210 zł) – zwrot opłaty wstępnej, jeśli materiał nie przejdzie kwalifikacji.

PBKM regularnie prowadzi akcje promocyjne, w ramach których np. obniża wysokość rat czy oferuje pakiet pobraniowy za 1 zł lub rok bankowania za darmo.

Jakie są opłaty za bankowanie krwi pępowinowej?

PBKM dzieli płatności na trzy etapy rozłożone w czasie. Pierwszą jednorazową opłatę rodzice uiszczają jeszcze w ciąży, po podpisaniu umowy. Następnie opłacają – zwykle w ratach, niektórzy z góry – przygotowanie i zamrożenie materiału. Rok po porodzie zaczynają płacić abonament miesięczny za przechowywanie materiału. Istnieje także możliwość przedpłaty za przechowywanie na 5, 10 lub 18 lat.

Co składa się na koszt bankowania krwi pępowinowej?

Opłata wstępna (przed porodem)

Niezależnie od pakietu wynosi ona 199 zł, płatna w ciągu dwóch dni od zawarcia umowy. Ta kwota pokrywa zestaw do pozyskania materiału, pobranie materiału w szpitalu, transport medyczny do laboratorium i wstępne przygotowanie próbki. Jeśli nie dojdzie do porodu w zaplanowanym terminie lub rodzice zrezygnują z umowy przed pozyskaniem materiału, opłata podlega zwrotowi po odesłaniu nienaruszonego zestawu. 

Opłata podstawowa (po porodzie)

Rodzice opłacają ją po ostatecznej kwalifikacji materiału, około dwóch miesięcy po porodzie. Pokrywa badania (wirusologiczne, bakteriologiczne, ocenę liczby i żywotności komórek), preparatykę i kontrolowane zamrożenie materiału. 

Koszt opłaty podstawowej to 2720 zł za krew pępowinową, 4540 zł za krew pępowinową i sznur pępowinowy lub 6350 zł za krew pępowinową, sznur pępowinowy i łożysko. Rozłożenie na 10 rat podnosi kwotę o 10%, stąd raty w pakietach wynoszą odpowiednio po 299 zł, 499 zł i 699 zł.

Abonament za przechowywanie (po roku)

Abonament za przechowywanie materiału rozpoczyna się dopiero w pierwsze urodziny dziecka i wynosi od 59 zł (sama krew pępowinowa) do 79 zł miesięcznie (krew, sznur i łożysko) Rodzice mogą zapłacić z góry za 5, 10 lub 18 lat – obowiązuje wtedy rabat.

Pakiety dodatkowe

PBKM przygotował także liczne opcjonalne usługi dodatkowe, które pozwalają dopasować zakres zabezpieczenia do sytuacji konkretnej rodziny, np. ograniczyć ryzyko finansowe, zwiększyć bezpieczeństwo materiału czy przyspieszyć rozpoczęcie leczenia. W ofercie m.in.:

• Gwarancja zwrotu kosztów (210 zł) – zwrot opłaty wstępnej, jeśli żaden materiał nie zostanie zakwalifikowany.
• Gwarancja niezmienności ceny (160 zł) – stała wysokość abonamentu przez 5 lat, bez waloryzacji.
• SwissSafety (630 zł) – podział materiału i przechowywanie go w dwóch miejscach, w Polsce i Szwajcarii.
• Transplant Assistance (370 zł) – badania, konsultacja hematologa i transport komórek do ośrodka transplantacyjnego.
• Transplant Assistance Plus (580 zł) – to samo plus wsparcie przy podaniach eksperymentalnych i pokrycie kosztów pobytu w szpitalu.
• Przechowywanie DNA (630 zł) – izolacja i zabezpieczenie DNA dziecka do celów diagnostycznych.
• Doradca DNA Solo (5200 zł) – badanie predyspozycji do ponad 300 chorób genetycznych.

Cena bankowania krwi pępowinowej w Polsce dla jednego dziecka

Tab. 1. Cena i opłaty za bankowanie krwi pępowinowej i innych materiałów pozyskanych od jednego dziecka w Polskim Banku Komórek Macierzystych.

Etap płatności	Kiedy płacisz?	Co obejmuje?	Pakiet Czerwony (krew pępowinowa)	Pakiet Błękitny (krew + sznur)	Pakiet Platynowy (krew + sznur + łożysko)
Opłata wstępna	Do 2 dni od zawarcia umowy	Zestaw do pozyskania, pozyskanie materiału w szpitalu, transport medyczny do laboratorium, wstępne przygotowanie próbki	199 zł
Opłata podstawowa	Około 2 miesięcy po porodzie, po ostatecznej kwalifikacji	Badania wirusologiczne i bakteriologiczne, ocena liczby i żywotności komórek, preparatyka, kontrolowane zamrożenie	10 × 299 zł	10 × 499 zł	10 × 699 zł
Abonament	Po pierwszym roku, co miesiąc	Przechowywanie w ciekłym azocie, monitoring temperatury, zabezpieczenia i nadzór banku tkanek, certyfikat przechowania	59 zł	69 zł	79 zł
Usługi dodatkowe (opcjonalne)	Wybierane przy zawieraniu umowy, płatne razem z opłatą po porodzie	M.in. gwarancje cenowe, przechowywanie w dwóch lokalizacjach, wsparcie przy przeszczepieniu, badania genetyczne	Każda usługa wyceniana jest oddzielnie

Czy bankowanie krwi pępowinowej można rozłożyć na raty? 

W PBKM tak. Koszt badań, przygotowania i zamrożenia materiału jest domyślnie rozłożony na 10 rat. Również przedpłatę za 5, 10 lub 18 lat przechowywania materiału można rozłożyć na raty. W innych bankach zasady są różne. Część banków oferuje podobne warunki, natomiast część wymaga jednorazowej opłaty wstępnej i płatności z góry za określony czas bankowania.

Ile kosztuje bankowanie krwi pępowinowej prywatnie vs. publicznie? 

Przekazanie krwi pępowinowej do banku publicznego jest bezpłatne, ale rodzice zrzekają się tym samym prawa do wykorzystania materiału. Krew trafia do rejestru dawców niespokrewnionych i jest dostępna dla wszystkich potrzebujących. Bank przekazuje ją pacjentowi, który jej potrzebuje (pod warunkiem zgodności tkankowej). Rodzice zrzekający się praw do krwi w banku publicznym nie mają gwarancji jej dostępności.

W banku rodzinnym (prywatnym) rodzice płacą za usługę przechowywania, ale dowolnie dysponują materiałem na potrzeby dziecka i jego najbliższej rodziny.

Banki publiczne przyjmują wyłącznie materiał spełniający restrykcyjne kryteria ilościowe, a sieć takich placówek jest w Polsce ograniczona. Wiele szpitali po prostu nie pobiera krwi pępowinowej dla banków publicznych. 

PBKM również prowadzi i finansuje bank publiczny – krew można oddać w wybranych szpitalach i podczas Dni Krwi Pępowinowej.

Tab. 2. Porównanie publicznego i prywatnego banku komórek macierzystych.

Kryterium	Bank publiczny	Bank rodzinny (prywatny)
Koszt dla rodziców	brak	opłata wstępna, opłata podstawowa i abonament
Kto dysponuje materiałem?	bank – rodzice zrzekają się prawa	rodzice, a po 18. urodzinach dziecko
Kto może wykorzystać materiał?	dowolny zgodny tkankowo pacjent z rejestru	dziecko i jego biologiczna rodzina
Gwarancja dostępu w przyszłości	nie – krew może zostać wykorzystana	tak, dopóki trwa umowa
Kryteria przyjęcia porcji	restrykcyjne kryteria ilościowe (materiał poniżej normy nie jest przyjmowany)	niższy próg kwalifikacji, bank przechowuje także mniejsze porcje
Dostępność w szpitalach	ograniczona liczba placówek	szeroka sieć współpracujących szpitali
Model	dawstwo honorowe	usługa przechowywania na rzecz rodziny

Czy koszty bankowania krwi pępowinowej różnią się w zależności od banku?

Tak, i jest to zgodne z prawem. Przepisy nie narzucają bankom jednego cennika, regulują natomiast to, za co i jak wolno pobierać opłaty.

Ustawa o pobieraniu, przechowywaniu i przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów przyznaje bankom prawo do pobierania opłat za czynności takie jak ich pozyskanie, transport, badania, preparatykę, zamrażanie i przechowywanie³. Szczegółowy sposób ustalania tych kosztów określa rozporządzenie Ministra Zdrowia. Nakazuje ono m.in. opierać wyliczenia na rzeczywistych kosztach tych czynności poniesionych w poprzednich latach i ogranicza tempo ich wzrostu⁴.

Praktycznym skutkiem regulacji jest to, że każdy bank kalkuluje stawki na podstawie swoich kosztów – laboratorium, badań, transportu, szkoleń personelu w szpitalach itp. Porównując oferty, warto jednak uwzględniać nie tylko kwotę, lecz także to, co obejmuje, np. liczbę badań, sposób podziału materiału czy opłaty manipulacyjne w przypadku, gdy materiał się nie zakwalifikuje.

Jakie są średnie koszty bankowania krwi pępowinowej w Polsce?

Porównanie ofert banków rodzinnych działających w Polsce pokazuje dość wąskie widełki cenowe bankowania krwi pępowinowej, średnio 230 zł opłaty przed porodem, 2700 zł opłaty po badaniach i 53–59 zł miesięcznie za przechowywanie materiału. Sznur pępowinowy i łożysko bankuje w Polsce wyłącznie PBKM. Zbliżone do górnej granicy średniej opłaty po badaniach i abonament wynikają m.in. z tańszych pakietów pobraniowych, przechowywania krwi w kasecie dzielonej na dwie części (szansa na niezależne wykorzystanie materiału) czy sieci około 1500 współpracujących szpitali. 

Ostatecznie różnice cenowe między bankami są w skali dekady niewielkie, a większe znaczenie ma zakres usługi i warunki umowy.

Co wpływa na cenę bankowania krwi pępowinowej?

Ceny bankowania krwi pępowinowej w Polsce zależą od kilku czynników, przede wszystkim:

• liczby zabezpieczanych materiałów (sama krew lub dodatkowo sznur pępowinowy i łożysko); 
• typu ciąży (pojedyncza/bliźniacza); 
• wybranych usług dodatkowych;
• formy płatności (jednorazowa jest tańsza od ratalnej).

Na cennik wpływają też koszty, jakie ponosi sam bank, m.in.:

• zakres wykonywanych badań (im szerszy panel testów wirusologicznych i oceny jakości komórek, tym wyższy koszt preparatyki);
• posiadane akredytacje i pozwolenia, które wymagają regularnych audytów i utrzymania standardów laboratoryjnych;
• rozbudowa sieci współpracujących szpitali i szkolenia personelu pobierającego materiał;
• koszty logistyki (całodobowej gotowości transportowej i przewozu próbek w kontrolowanych warunkach);
• utrzymanie infrastruktury do przechowywania, np. zapasowego zasilania i zabezpieczeń przeciwpożarowych;
• technologia zamrażania, w tym sposobu podziału porcji na niezależne części.

Okiem eksperta: O co pytać przed podpisaniem umowy z bankiem krwi pępowinowej?

1. Czy abonament może wzrosnąć?  Wiele banków waloryzuje opłatę o wskaźnik inflacji. Zapytaj, czy istnieje pakiet blokujący cenę i na ile lat. 2. Ile zapłacę, jeśli materiał się nie zakwalifikuje?  Zbyt mała objętość krwi albo zbyt niska liczba komórek to sytuacje, na które ani bank, ani rodzice nie mają wpływu. Sprawdź, czy bank pobiera wtedy opłatę manipulacyjną i w jakiej wysokości. 3. Co obejmuje kwalifikacja? Poproś o listę badań wliczonych w opłatę po porodzie oraz o próg liczby komórek, poniżej którego materiał nie zostanie przyjęty. 4. Czy raty podnoszą cenę?  Płatność ratalna zwykle kosztuje więcej niż jednorazowa. Zapytaj o różnicę i o rabat przy przedpłacie za 5, 10 lub 18 lat. 5. Ile kosztuje w Polsce przeszczepienie komórek macierzystych z krwi pępowinowej?  W 80 terapiach standardowych w Polsce koszty leczenia pokrywa Narodowy Fundusz Zdrowia.  6. Ile kosztuje przeniesienie materiału do innego banku?  Sprawdź warunki i termin wypowiedzenia umowy. 7. Co się stanie po 18. urodzinach dziecka?  Ustal, kto wtedy dysponuje materiałem i opłaca dalsze przechowywanie.

Co składa się na cenę bankowania krwi pępowinowej?

Bankowanie krwi pępowinowej to procedura laboratoryjna prowadzona według międzynarodowych standardów, z których każdy generuje koszt. Składają się na niego m.in.:

• Kwalifikacja do pobrania – przed pobraniem trzeba zebrać wywiad medyczny oraz wykluczyć czynniki ryzyka chorób zakaźnych i genetycznych. Krew matki bada się w kierunku HIV, wirusowego zapalenia wątroby typu B i C czy kiły, koniecznie w oknie siedmiu dni przed pobraniem lub po nim.
• Pobranie przez wykwalifikowany personel – personel musi być przeszkolony tak, aby procedura nie ingerowała w przebieg porodu i była możliwa do przeprowadzenia również przy opóźnionym odpępnieniu. Położna dezynfekuje pępowinę, nakłuwa żyłę pępowinową i pozwala krwi spłynąć grawitacyjnie do jałowego pojemnika z antykoagulantem, a następnie opisuje próbkę.
• Transport w kontrolowanych warunkach – laboratorium często jest oddalone od szpitala o setki kilometrów, a standardy wymagają udokumentowania temperatury i czasu oraz możliwości pełnego prześledzenia drogi próbki od sali porodowej do banku.
• Wyścig z czasem – preparatyka musi się rozpocząć w ciągu 48–72 godzin od pobrania. Bank musi więc utrzymywać gotowość transportową i laboratoryjną przez całą dobę, siedem dni w tygodniu.
• Preparatyka – objętość próbki redukuje się przez wirowanie, usuwając osocze i krwinki czerwone. Ten etap zmniejsza ryzyko powikłań po przeszczepieniu i obniża późniejsze koszty przechowywania, ale wymaga utrzymywania drogich automatycznych urządzeń i odczynników.
• Kontrolowane mrożenie – komórki zamraża się w programowanym urządzeniu według zwalidowanego protokołu, w atestowanych workach umieszczonych w metalowych kasetach. 
• Badania jakości – oznacza się liczbę komórek jądrzastych i CD34+, żywotność, grupę krwi, antygeny zgodności tkankowej metodami genetycznymi, obecność zakażeń bakteryjnych i grzybiczych. Testy potencjału wzrostowego wykonuje się dwukrotnie, przed zamrożeniem i na rozmrożonej próbce kontrolnej przed podaniem.
• Zabezpieczenia na lata – przechowywanie w oparach ciekłego azotu wymaga stałego monitoringu temperatury, zapasowego zasilania, systemów przeciwpożarowych i ochrony przed nawet krótkotrwałym ogrzaniem próbki, które obniża żywotność komórek⁵. Teoretycznie można w ten sposób przechowywać materiał bez ograniczeń czasowych. W badaniach najstarszy materiał z krwi pępowinowej użyty w terapii miał ponad 27 lat.

Dlaczego warto bankować krew pępowinową?

Krew pępowinowa to jedno z trzech źródeł krwiotwórczych komórek macierzystych, wymieniane w europejskich zaleceniach obok szpiku i krwi obwodowej. Wykorzystuje się ją przede wszystkim w leczeniu nowotworów krwi, zwłaszcza białaczki, ale u dzieci lista wskazań jest szersza i obejmuje także choroby nienowotworowe, m.in.:

• ostre białaczki limfoblastyczne i szpikowe;
• chłoniaki i zespoły mielodysplastyczne;
• wrodzone niedobory odporności;
• wrodzone choroby metaboliczne;
• hemoglobinopatie – talasemię i anemię sierpowatą;
• zespoły niewydolności szpiku, w tym anemię aplastyczną⁶. 

Komórki macierzyste z krwi pępowinowej służą standardowo w leczeniu nawet ponad 80 chorób⁷. Trwają również badania nad wykorzystaniem ich m.in. w terapii mózgowego porażenia dziecięcego.

Krew pępowinowa ma ponadto cechy, których nie mają pozostałe źródła:

• Zamrożona porcja czeka gotowa do użycia. Jeśli spełnia wymagania, lekarze nie muszą szukać dawcy ani czekać na jego kwalifikację, co skraca czas do przeszczepienia – a przy agresywnych chorobach czas bywa rozstrzygający.
• Przeszczepienie można wykonać nawet przy częściowej zgodności tkankowej HLA, a przewlekła choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi występuje rzadziej. Materiał może służyć szerszemu gronu osób w rodzinie.
• Ryzyko przeniesienia zakażeń wirusowych jest niższe niż w przypadku komórek pobranych od dorosłego dawcy.
• Pobranie nie obciąża dziecka, a rodzina nie musi liczyć się z wycofaniem zgody przez dawcę w ostatniej chwili.
• Krew pępowinową można pobrać wyłącznie w ciągu kilku minut po porodzie. Jeśli do tego nie dojdzie, zostanie zutylizowana razem z łożyskiem.

Należy pamiętać o tym, że o podaniu komórek macierzystych z konkretnego źródła decyduje zawsze zespół transplantacyjny, który bierze pod uwagę chorobę, jej zaawansowanie i dostępne możliwości.

FAQ:

1. Ile kosztuje prywatne bankowanie krwi pępowinowej?

Koszt bankowania krwi pępowinowej zależy od banku i pakietu. PBKM pobiera od 199 zł opłaty wstępnej, od 2720 zł za przygotowanie i zamrożenie materiału (lub płatne w 10 ratach po 299 zł) oraz od 59 zł miesięcznie za przechowywanie (po pierwszym roku).

2. Jakie opłaty są związane z bankowaniem krwi pępowinowej przy porodzie? 

W PBKM na koszt bankowania składają się trzy rodzaje opłat. Wstępna – płatna przed porodem – pokrywa zestaw, pobranie krwi pępowinowej dziecka po przecięciu pępowiny, transport i wstępne przygotowanie próbki. Opłata podstawowa (po porodzie) obejmuje testy, preparatykę i zamrożenie. Abonament pokrywa przechowywanie materiału w kolejnych latach.

3. Ile płaci się za testy i analizę krwi pępowinowej przed przechowywaniem?

W PBKM koszty badań i preparatyki są częścią opłaty uiszczanej po porodzie, która wynosi od 2720 zł płatna w 10 ratach. Obejmuje ona testy wirusologiczne i bakteriologiczne, morfologię krwi, ocenę liczby i żywotności komórek oraz kontrolowane zamrożenie. Rodzice nie płacą osobno za poszczególne badania. 

4. Jakie są dodatkowe koszty badania i przechowywania komórek macierzystych?

W PBKM dodatkowo płatne są wyłącznie usługi opcjonalne, m.in. wsparcie przy przeszczepieniu, przechowywanie materiału w dwóch lokalizacjach, gwarancje cenowe i badania genetyczne. Nie są obowiązkowe i nie wpływają na jakość usługi.

5. Czy bankowanie krwi pępowinowej można opłacać w ratach?

PBKM umożliwia rozłożenie na 10 rat opłaty za przygotowanie i zamrożenie krwi pępowinowej. Za samo przechowywanie krwi rodzice płacą miesięczny abonament lub dokonują przedpłat za 5, 10 lub 18 lat. 

Bibliografia:

1. Wang Y. i in., Therapeutic effect of mesenchymal stem cells and their derived exosomes in diseases, „Molecular Biomedicine” 2025, nr 6(1), https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/40465163/ (dostęp 17.07.2026).

2. Greco R. i in., Indications for haematopoietic cell transplantation and CAR-T for haematological diseases, solid tumours and immune disorders: 2025 EBMT practice recommendations, „Bone Marrow Transplantation” 2025, nr 60(11), https://www.nature.com/articles/s41409-025-02701-3 (dostęp 17.07.2026).

3. Hussein A. A. i in., Feasibility of Collecting Umbilical Cord Blood in Jordan and the Effect of Maternal and Neonatal Factors on Hematopoietic Stem Cell Content, „Mediterranean Journal of Hematology and Infectious Diseases” 2014, nr 6(1), https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC3965720/ (dostęp 17.07.2026).

4. Querol S., Rocha V., Ruggeri A., Procurement and Management of Cord Blood Unit for Allogeneic Transplantation w: The EBMT Handbook: Hematopoietic Cell Transplantation and Cellular Therapies, wyd. 8, red. Sureda A. i in., Cham 2024, Springer, https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK608262/ (dostęp 17.07.2026).

5. Ray S. K., Mukherjee S., Clinical Practice of Umbilical Cord Blood Stem Cells in Transplantation and Regenerative Medicine – Prodigious Promise for Imminent Times, „Recent Patents on Biotechnology” 2022, nr 16(1), https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/34702158/ (dostęp 17.07.2026).

6. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 22 marca 2010 r. w sprawie szczegółowego sposobu ustalania kosztów czynności związanych z pobieraniem, przechowywaniem, przetwarzaniem, sterylizacją i dystrybucją komórek, tkanek i narządów, https://sip.lex.pl/akty-prawne/dzu-dziennik-ustaw/szczegolowy-sposob-ustalania-kosztow-czynnosci-zwiazanych-z-17609569 (dostęp 17.07.2026).

7. Sanz J., Rocha V., Role of Umbilical Cord Blood Transplantation w: The EBMT Handbook: Hematopoietic Cell Transplantation and Cellular Therapies, wyd. 8, red. Sureda A. i in., Cham 2024, Springer, https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK608260/ (dostęp 17.07.2026).

8. Ustawa z dnia 1 lipca 2005 r. o pobieraniu, przechowywaniu i przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów, https://sip.lex.pl/akty-prawne/dzu-dziennik-ustaw/pobieranie-przechowywanie-i-przeszczepianie-komorek-tkanek-i-narzadow-17216810 (dostęp 20.07.2026).

Przypisy:

1. A. A. Hussein i in., Feasibility of Collecting Umbilical Cord Blood in Jordan and the Effect of Maternal and Neonatal Factors on Hematopoietic Stem Cell Content, „Mediterranean Journal of Hematology and Infectious Diseases” 2014, nr 6(1), https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC3965720/ (dostęp 17.07.2026).

2. Y. Wang i in., Therapeutic effect of mesenchymal stem cells and their derived exosomes in diseases, „Molecular Biomedicine” 2025, nr 6(1), https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/40465163/ (dostęp 17.07.2026).

3. Ustawa z dnia 1 lipca 2005 r. o pobieraniu, przechowywaniu i przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów, https://sip.lex.pl/akty-prawne/dzu-dziennik-ustaw/pobieranie-przechowywanie-i-przeszczepianie-komorek-tkanek-i-narzadow-17216810 (dostęp 17.07.2026). 

4. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 22 marca 2010 r. w sprawie szczegółowego sposobu ustalania kosztów czynności związanych z pobieraniem, przechowywaniem, przetwarzaniem, sterylizacją i dystrybucją komórek, tkanek i narządów, https://sip.lex.pl/akty-prawne/dzu-dziennik-ustaw/szczegolowy-sposob-ustalania-kosztow-czynnosci-zwiazanych-z-17609569 (dostęp 17.07.2026).

5. S. Querol, V. Rocha, A. Ruggeri, Procurement and Management of Cord Blood Unit for Allogeneic Transplantation w: The EBMT Handbook: Hematopoietic Cell Transplantation and Cellular Therapies, wyd. 8, red. A. Sureda i in., Cham 2024, Springer, https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK608262/ (dostęp 17.07.2026).

6. R. Greco i in., Indications for haematopoietic cell transplantation and CAR-T for haematological diseases, solid tumours and immune disorders: 2025 EBMT practice recommendations, „Bone Marrow Transplantation” 2025, nr 60(11), https://www.nature.com/articles/s41409-025-02701-3 (dostęp 17.07.2026).

7. S. K. Ray, S. Mukherjee, Clinical Practice of Umbilical Cord Blood Stem Cells in Transplantation and Regenerative Medicine – Prodigious Promise for Imminent Times, „Recent Patents on Biotechnology” 2022, nr 16(1), https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/34702158/ (dostęp 17.07.2026).