Test ciążowy z krwi beta-hCG. Ile wynosi beta-hCG w ciąży?

Czym jest beta-hCG i dlaczego jest ważna w ciąży?

Beta-hCG to podjednostka beta ludzkiej gonadotropiny kosmówkowej (z ang. human chorionic gonadotropin, hCG) – hormonu wytwarzanego w ciąży. Organizm zaczyna produkować beta-hCG już kilka dni po zapłodnieniu; najpierw wytwarza go zarodek (syncytiotrofoblast – komórki tworzące zawiązek łożyska), a później łożysko¹.

Gonadotropina kosmówkowa m.in.:

• Pomaga podtrzymać wczesną ciążę. Pobudza do pracy ciałko żółte – strukturę powstającą w jajniku po uwolnieniu komórki jajowej. Ciałko żółte wydziela progesteron niezbędny do utrzymania ciąży, dopóki tej funkcji nie przejmie łożysko.
• Pozwala wykryć ciążę. Obecność podjednostki beta gonadotropiny kosmówkowej wykrywają testy ciążowe, zarówno domowe z moczu, jak i laboratoryjne z krwi. Badanie krwi pozwala wykryć hormon wcześniej i oznaczyć jego dokładny poziom. Monitorowanie stężenia beta-hCG pomaga stwierdzić, czy ciąża rozwija się prawidłowo.
• Jest wykorzystywany w badaniach prenatalnych. Beta-hCG oznacza się m.in. podczas testu złożonego – ważnego badania przesiewowego, które każda kobieta może wykonać w I trymestrze. Razem z innymi parametrami pomaga ocenić ryzyko wad genetycznych płodu².
• Wspiera diagnostykę powikłań ciąży. Stężenie gonadotropiny kosmówkowej poza normą może się wiązać z nieprawidłowościami ciąży i większym ryzykiem powikłań takich jak stan przedrzucawkowy³. Poza ciążą podwyższone hCG może towarzyszyć niektórym nowotworom⁴.

Co oznacza wysoki wynik beta-hCG z krwi?

Wynik wysoki to taki, który przekracza normę dla danego tygodnia ciąży. Poziom hCG rośnie naturalnie z tygodnia na tydzień i zwykle osiąga najwyższe wartości około 8.–10. tygodnia ciąży, a zakres normy jest szeroki. 

Najczęstszymi przyczynami wysokiego stężenia beta-hCG są:

• ciąża mnoga, np. bliźniacza;
• ciąża starsza niż zakładano – zapłodnienie miało miejsce wcześniej, niż wynika to z przyjętych obliczeń (np. kobieta pomyliła się w określeniu daty ostatniej miesiączki albo owulacja wystąpiła wcześniej niż w standardowym cyklu);
• znacznie rzadziej zaśniad groniasty (0,5–2 przypadków na 1000 ciąż⁵) – ciążowa choroba trofoblastyczna, podczas której zamiast łożyska rozwija się nieprawidłowa tkanka⁶.

Wysokie stężenie wolnej podjednostki beta-hCG w teście złożonym, w połączeniu z innymi wskaźnikami, takimi jak niskie PAPP-A i zwiększona przezierność karkowa, może wskazywać na podwyższone ryzyko trisomii 21, czyli zespołu Downa⁷.

Co oznacza niski wynik beta-hCG z krwi?

Niski wynik beta-hCG to taki, który nie osiąga normy dla danego tygodnia. 

Najczęstszymi przyczynami niższego stężenia beta-hCG są:

• ciąża młodsza niż zakładano (np. kobieta pomyliła się w określeniu daty ostatniej miesiączki albo owulacja wystąpiła później niż w standardowym cyklu);
• ciąża pozamaciczna⁸;
• poronienie zagrażające lub dokonane albo obumarcie zarodka⁹.

Większe znaczenie niż pojedyncza liczba ma jednak dynamika, czyli zmiana wyniku w kolejnych oznaczeniach. Zbyt wolny przyrost lub spadek hCG sugerują, że ciąża nie rozwija się prawidłowo. Wynik wymaga pilnej konsultacji z lekarzem, a jeśli występuje silny (często jednostronny) ból brzucha czy krwawienie z dróg rodnych – natychmiastowej pomocy medycznej.

Ile powinien wynosić beta-hCG z krwi we wczesnej ciąży?

Jako dodatni wynik – rozpoznanie ciąży traktuje się stężenie beta-hCG powyżej 25 mIU/ml. Wartości od 5 do 25 mIU/ml są niejednoznaczne i najczęściej wymagają powtórzenia badania. Wynik poniżej 5 mIU/ml sugeruje brak ciąży, choć bardzo wczesne badanie może jeszcze nie wykryć hormonu¹⁰.

Prawidłowe wartości beta-hCG w ciąży są ujęte w bardzo szerokie zakresy, które w dodatku różnią się między laboratoriami. W tym samym tygodniu ciąży wynik u jednej kobiety może być kilka razy niższy niż u innej, mimo że obie ciąże rozwijają się prawidłowo¹¹. Lekarz zestawia wynik z szacowanym wiekiem ciąży, obrazem z USG i objawami i jeśli trzeba, zaleca kolejne oznaczenie beta-hCG.

Jak monitorować przyrost beta-hCG w czasie ciąży?

Przyrost beta-hCG ocenia się głównie we wczesnej ciąży, jeśli są ku temu powody, np. wynik jest graniczny, ciąży jeszcze nie widać w USG, a kobieta zgłasza niepokojące objawy jak ból brzucha i krwawienie. Badanie stężenia beta-hCG powtarza się zwykle po 48 godzinach, najlepiej w tym samym laboratorium.

Mówi się, że beta-hCG „powinno się podwajać” co 48 godzin, choć jest to pewne uproszczenie. W praktyce minimalny oczekiwany przyrost zależy od wyniku wyjściowego – przy wartości poniżej 1500 mIU/ml rzeczywiście wynosi około 49% w 48 godzin, ale powyżej 3000 mIU/ml już tylko około 33%¹². Szybki wzrost hormonu ciążowego jest jedną z możliwych przyczyn nudności i wymiotów we wczesnej ciąży¹³.

Około 8–10. tygodnia ciąży całkowite stężenie hCG osiąga szczyt, po czym przestaje rosnąć, a następnie stopniowo spada i od około 16. tygodnia zatrzymuje się na stosunkowo niskim poziomie (względem wartości najwyższych).

Jak przygotować się do badania beta-hCG z krwi?

1. Nie musisz być na czczo, a na pobranie możesz się zgłosić o dowolnej porze dnia (chyba że lekarz zalecił jednocześnie inne badania, które wymagają pobrania krwi rano na czczo). 2. Przygotuj datę ostatniej miesiączki. Jeśli pamiętasz, zapisz sobie datę pierwszego dnia ostatniej miesiączki i przybliżony dzień owulacji. Te informacje pomagają odnieść wynik do wieku ciąży. 3. Kolejne oznaczenia wykonuj w tym samym laboratorium, zwłaszcza gdy lekarz chce ocenić przyrost beta-hCG po 48 godzinach. Różne laboratoria mogą korzystać z innych metod, dlatego wynik z tej samej placówki jest najbardziej wiarygodny.

Kiedy najlepiej zrobić test ciążowy z krwi?

Beta-hCG z krwi można wykryć wcześniej niż w moczu, dlatego badanie laboratoryjne pozwala potwierdzić ciążę jeszcze przed terminem spodziewanej miesiączki. Najwcześniej warto je wykonać około 8–10 dni po owulacji, ale zbyt szybkie badanie może dać wynik fałszywie ujemny. Najlepszym czasem na test beta-hCG są pierwsze dni spodziewanej miesiączki, która się nie pojawiła. Jeśli wynik jest niejednoznaczny, badanie trzeba powtórzyć zgodnie z zaleceniem lekarza, najczęściej po 48 godzinach. 

Test beta-hCG z krwi vs. test z moczu – porównanie

Tab. 1. Porównanie testów ciążowych z moczu i krwi. Źródło: opracowanie własne.

Aspekt	Test z moczu	Test z krwi
Materiał i metoda	mocz, badanie w domu	krew żylna, pobranie w punkcie i badanie w laboratorium
Co wykrywa	obecność hCG	całkowite stężenie beta-hCG (dokładny poziom)
Próg wykrywalności	ok. 20–25 mIU/ml	ok. 1–2 mIU/ml
Rodzaj wyniku	jakościowy (tak/nie)	ilościowy (liczba w mIU/ml)
Kiedy wykonać	od 1. dnia spóźnionej miesiączki	kilka dni wcześniej
Czułość	niższa	wyższa
Użyteczność diagnostyczna	potwierdzenie ciąży	potwierdzenie ciąży + diagnostyka
Dostępność	apteka, drogeria	punkt pobrań, prywatnie lub ze skierowaniem od lekarza
Cena	kilk, kilkanaście zł	ok. 40–70 zł
Czas oczekiwania	wynik od razu	wynik zwykle tego samego lub następnego dnia

Dlaczego test z moczu jest pozytywny, a beta-hCG z krwi negatywna?

Taka sytuacja zdarza się rzadko. Może wynikać z błędnego odczytu testu domowego. Po wyschnięciu moczu (zwykle po czasie wskazanym w ulotce) w oknie wyniku czasem pojawia się tzw. linia parowania – ślad linii. Możliwa jest także bardzo wczesna utrata ciąży, gdy poziom beta-hCG zdążył już spaść przed badaniem krwi. Fałszywie dodatni wynik zdarza się też podczas przyjmowania leków zawierających hCG, stosowanych m.in. w leczeniu niepłodności¹⁴. 

Beta-hCG a USG – kiedy wyniki są najbardziej wiarygodne?

Pęcherzyk ciążowy zwykle powinien być widoczny w USG przezpochwowym przy stężeniu beta-hCG około 1500–2000 mIU/ml. Jeśli lekarz go nie widzi, bierze zwykle pod uwagę m.in. młodszy niż zakładany wiek ciąży, ciążę pozamaciczną lub ciążę biochemiczną, utraconą przed zagnieżdżeniem się zarodka.

Beta-hCG z krwi a tydzień ciąży – jakie są normy?

Tydzień ciąży (od 1. dnia ostatniej miesiączki)	Wartości referencyjne hCG całkowitego w surowicy (IU/l = mIU/ml)
~3	hormon wykrywalny we krwi, wartości niskie
~4	zwykle kilkadziesiąt IU/l, często około 50–100 IU/l
5–7	szybki, wykładniczy wzrost (zwykle podwojenie co ~1,4–2,1 dnia)
8–10 (szczyt)	średnio około 50 000–100 000

Tab. 2. Normy beta-hCG we wczesnej ciąży. Źródło: opracowanie własne na podstawie D. Larraín, J. Caradeux, β-Human Chorionic Gonadotropin Dynamics in Early Gestational Events: A Practical and Updated Reappraisal, „Obstetrics and Gynecology International” 2024, https://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1155/2024/8351132 (dostęp 12.06.2026).

Tydzień ciąży (od 1. dnia ostatniej miesiączki)	Orientacyjne wartości referencyjne hCG całkowitego w surowicy (IU/l = mIU/ml)
9	24 310 – 125 882 (mediana 75 494)
10	24 370 – 137 697 (74 655)
11	23 669 – 129 242 (62 493)
12	22 846 – 114 774 (56 004)
13	23 272 – 109 990 (52 367)
14	20 494 – 105 369 (47 267)
15	14 262 – 82 506 (37 303)
16	11 159 – 80 656 (29 614)
17	8 294 – 69 447 (24 426)
18	6 637 – 50 109 (20 693)
19	5 022 – 52 640 (17 609)
20	5 342 – 43 692 (17 354)
21	4 213 – 42 892 (15 088)
22	3 689 – 44 548 (16 174)
23	2 390 – 43 379 (12 415)
24	4 067 – 45 031 (13 739)
25	3 847 – 53 383 (14 749)
>25	2228 – 58 125 (13 852)

Tab. 3. Poziom beta-hCG wg tygodnia ciąży. Źródło: opracowanie własne na podstawie T. I. M. Korevaar i in., Reference ranges and determinants of total hCG levels during pregnancy: the Generation R Study, „European Journal of Epidemiology” 2015, nr 30, s. 1061, https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC4584104/pdf/10654_2015_Article_39.pdf (dostęp 12.06.2026). 

Jak interpretować wynik beta-hCG – przyrost i spadek?

Interpretację wyników beta-hCG najlepiej zostawić lekarzowi, który odczyta je jako element większej całości – razem z wiekiem ciąży, objawami i obrazem USG. Pojedyncza liczba pokazuje tylko, ile hormonu było we krwi w dniu badania. Dopiero kolejne oznaczenia pokazują trend: wzrost, zatrzymanie albo spadek, które mają wartość diagnostyczną.

Jeśli beta-hCG rośnie wolno, zatrzymuje się na podobnym poziomie lub spada, lekarz zwykle podejrzewa nieprawidłową lokalizację lub zatrzymanie rozwoju ciąży. Do postawienia rozpoznania potrzebne są jednak kolejne badania krwi, USG i ocena objawów¹⁵. 

Beta-hCG a możliwe problemy zdrowotne: ciąża pozamaciczna i poronienie

• Ciąża pozamaciczna (ektopowa). Organizm wytwarza początkowo hormon ciążowy także wtedy, gdy zarodek zagnieździł się poza jamą macicy. Niepokój budzi zwłaszcza sytuacja, w której wynik beta-hCG wskazuje na ciążę, ale USG nie ukazuje pęcherzyka w macicy. Ciąża ektopowa wymaga leczenia, bo bez niego może doprowadzić m.in. do pęknięcia jajowodu¹⁶.
• Obumarcie/poronienie ciąży. Spadek beta-hCG we wczesnej ciąży najczęściej oznacza, że ciałko żółte przestaje wytwarzać hormon. Najczęstszą przyczyną poronień są nieprawidłowości genetyczne zarodka. Większość z nich ma miejsce przed zagnieżdżeniem się zarodka w jamie macicy lub krótko po implantacji – wcześnie wykonany test może pokazać ciążę. Po 13. tygodniu ciąży ryzyko poronienia spada do zaledwie 1%¹⁷.

Kiedy warto powtórzyć badanie beta-hCG co 48 h?

Badanie krwi pokazujące przyrost beta-hCG w ciąży lekarz może zalecić, gdy uzyskany pojedynczy wynik nie wystarcza do oceny sytuacji, np.:

• wynik jest graniczny lub niejednoznaczny;
• kobieta zgłasza niepokojące objawy, m.in. ból brzucha czy krwawienie;
• kobieta już wcześniej doświadczyła poronień lub innych nieprawidłowości ciąży;
• nie widać pęcherzyka ciążowego w USG mimo dodatniego testu ciążowego.

Kontrolne powtarzanie beta-hCG co 48h bez wskazań zwykle nie jest zalecane.

Jakie są różnice między testem ilościowym a jakościowym beta-hCG?

Test jakościowy pokazuje, czy organizm wytwarza hCG. Tak działają domowe testy ciążowe z moczu – wynik jest dodatni albo ujemny. Test ilościowy, wykonywany na próbce krwi, pokazuje konkretną wartość beta-hCG w mIU/ml. Dzięki temu lekarz może porównać wyniki z kolejnych dni i ocenić, czy poziom hormonu zmienia się stosownie do etapu ciąży. Do monitorowania wczesnej ciąży potrzebny jest test ilościowy¹⁸. 

Okiem położnika: Co zrobić, gdy przyrost beta-hCG jest mniejszy niż oczekiwany lub poziom hormonu spadł?

1. Nie wyciągaj wniosku z jednego wyniku. Wolniejszy przyrost beta-hCG nie musi oznaczać utraty ciąży. Wynik trzeba odnieść do wieku ciąży, objawów i badania USG – musi zinterpretować go lekarz. Jeśli uda Ci się z nim szybko skontaktować, prawdopodobnie zaleci Ci powtórzenie oznaczenia. 2. Powtórz badanie po 48 godzinach, najlepiej w tym samym laboratorium (bez ryzyka, że różnice wynikają z innej metody oznaczania). 3. Zgłoś się na USG w terminie zaleconym przez lekarza. Badanie beta-hCG pokazuje poziom hormonu, ale nie potwierdza lokalizacji ciąży ani czynności serca zarodka. 4. Jeśli wynik pokazuje niewielki przyrost lub spadek, przygotuj się na różne scenariusze. Zakres normy dla beta-hCG w ciąży jest szeroki, ale zupełne zatrzymanie jego przyrostu lub spadek mogą świadczyć o obumarciu ciąży. Niestety taka wczesna utrata może się zdarzyć i zwykle jest to jednorazowa sytuacja19, a nawet nawracające poronienia jeszcze nie przekreślają szansy na dziecko.

Często zadawane pytania pacjentek o beta-hCG:

1. Kiedy zrobić badanie beta-hCG z krwi?

Badanie beta-hCG z krwi najlepiej zrobić w okolicach dnia spodziewanej miesiączki.

2. Ile kosztuje badanie krwi na beta-hCG?

Cena badania krwi na beta-hCG zależy od laboratorium, ale zwykle jest to kwota rzędu kilkudziesięciu złotych. Badanie można też wykonać bezpłatnie, jeśli skieruje na nie lekarz w ramach NFZ.

3. Czy beta-hCG z krwi może potwierdzić ciążę przed USG?

Tak. Badanie beta-hCG we krwi może potwierdzić ciążę, zanim będzie ona widoczna w USG. Badanie nie pokazuje jednak, czy ciąża rozwija się prawidłowo. 

4. Czy wynik beta-hCG może wskazywać ciążę pozamaciczną?

Beta-hCG obecna w krwi i brak pęcherzyka w macicy na USG mogą sugerować ciążę pozamaciczną.

5. Kiedy wynik beta-hCG z krwi może być mylący? 

Wynik może być mylący, gdy badanie wykonano za wcześnie, ciąża jest młodsza, niż zakładano, albo porównuje się wyniki z różnych laboratoriów. Wątpliwy wynik badania hCG najlepiej powtórzyć po 48 godzinach.

Bibliografia:

1. Wojda K., Poronienie w: Najczęstsze powikłania ciąży cz. II, red. Karowicz-Bilińska A., Kowalska-Koperek U., Łódź 2022, Wydawnictwo Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, s. 7–22, https://wydawnictwo.umed.pl/wp-content/uploads/2022/11/MONOGRAFIA_08_2022__KAROWICZ_BILINSKA__cz02.pdf (dostęp 12.06.2026).

2. ACOG Practice Bulletin No. 200: Early Pregnancy Loss, „Obstetrics & Gynecology” 2018, nr 132(5), https://journals.lww.com/greenjournal/fulltext/2018/11000/acog_practice_bulletin_no__200__early_pregnancy.41.aspx (dostęp 12.06.2026).

3. Anderson J., Ghaffarian K. R., Early Pregnancy Diagnosis, StatPearls Publishing 2023, https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK556135/ (dostęp 12.06.2026).

4. Barnhart K. T. i in., Differences in Serum Human Chorionic Gonadotrophin Rise in Early Pregnancy by Race and Value at Presentation, „Obstetrics & Gynecology” 2016, nr 128(3), https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC4993627/ (dostęp 12.06.2026).

5. Biela M., Szafarowska M., Diagnostyka ciąży, „Ginekologia po Dyplomie” 2017, nr 2, https://podyplomie.pl/czasopisma/ginekologia-po-dyplomie/2017/02/diagnostyka-ciazy (dostęp 12.06.2026).

6. Choudhury K. M. i in., Value of Serum β-hCG in Pathogenesis of Pre-Eclampsia, „Journal of Clinical Gynecology & Obstetrics” 2012, nr 1(4–5), s. 71-75, https://jcgo.org/index.php/jcgo/article/view/57/51 (dostęp 12.06.2026).

7. Dulay A. T., Hyperemesis Gravidarum w: Merck Manual Professional Version, https://www.merckmanuals.com/professional/gynecology-and-obstetrics/antenatal-complications/hyperemesis-gravidarum (dostęp 12.06.2026).

8. Krantz D. i in., First trimester Down syndrome screening with dried blood spots using a dual analyte free beta hCG and PAPP-A immunofluorometric assai, „Prenatal Diagnosis” 2011, t. 31, nr 9, https://obgyn.onlinelibrary.wiley.com/doi/abs/10.1002/pd.2792 (dostęp 12.06.2026).

9. Korevaar T. I. M. i in., Reference ranges and determinants of total hCG levels during pregnancy: the Generation R Study, „European Journal of Epidemiology” 2015, nr 30, s. 1057–1066, https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC4584104/pdf/10654_2015_Article_39.pdf (dostęp 12.06.2026).

10. Larraín D., Caradeux J., β-Human Chorionic Gonadotropin Dynamics in Early Gestational Events: A Practical and Updated Reappraisal, „Obstetrics and Gynecology International” 2024, https://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1155/2024/8351132 (dostęp 12.06.2026).

11. Ngan H. Y. S. i in., Diagnosis and management of gestational trophoblastic disease: 2021 update, „International Journal of Gynecology & Obstetrics” 2021, nr 155(1), https://obgyn.onlinelibrary.wiley.com/doi/full/10.1002/ijgo.13877 (dostęp 12.06.2026).

12. Nwabuobi C. i in., hCG: Biological Functions and Clinical Applications, „International Journal of Molecular Sciences” 2017, nr 18(10), https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC5666719/ (dostęp 12.06.2026).

13. Sieroszewski P. i in., Rekomendacje Polskiego Towarzystwa Ginekologów i Położników oraz Polskiego Towarzystwa Genetyki Człowieka dotyczące badań przesiewowych oraz diagnostycznych badań genetycznych wykonywanych w okresie prenatalnym, „Ginekologia i Perinatologia Praktyczna” 2022, t. 7, https://ptgip.edu.pl/rekomendacja/rekomendacje-polskiego-towarzystwa-ginekologow-i-poloznikow-oraz-polskiego-towarzystwa-genetyki-czlowieka-dotyczace-badan-przesiewowych-oraz-diagnostycznych-badan-genetycznych-wykonywanych-w-okresie-p/ (dostęp 12.06.2026).

14. Surampudi K., Gundabattula S. R., The Role of Serum Beta hCG in Early Diagnosis and Management Strategy of Ectopic Pregnancy, „Journal of Clinical and Diagnostic Research” 2016, nr 10(7), https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC5020274/ (dostęp 12.06.2026).

15. Puget C. i in., Serial hCG and progesterone levels to predict early pregnancy outcomes in pregnancies of uncertain viability: A prospective study, „European Journal of Obstetrics & Gynecology and Reproductive Biology” 2018, nr 220, https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/29202392/ (dostęp 12.06.2026).

Przypisy:

1. C. Nwabuobi i in., hCG: Biological Functions and Clinical Applications, „International Journal of Molecular Sciences” 2017, nr 18(10), https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC5666719/ (dostęp 12.06.2026).

2. P. Sieroszewski i in., Rekomendacje Polskiego Towarzystwa Ginekologów i Położników oraz Polskiego Towarzystwa Genetyki Człowieka dotyczące badań przesiewowych oraz diagnostycznych badań genetycznych wykonywanych w okresie prenatalnym, „Ginekologia i Perinatologia Praktyczna” 2022, t. 7, https://ptgip.edu.pl/rekomendacja/rekomendacje-polskiego-towarzystwa-ginekologow-i-poloznikow-oraz-polskiego-towarzystwa-genetyki-czlowieka-dotyczace-badan-przesiewowych-oraz-diagnostycznych-badan-genetycznych-wykonywanych-w-okresie-p/ (dostęp 12.06.2026).

3. K. M. Choudhury i in., Value of Serum β-hCG in Pathogenesis of Pre-Eclampsia, „Journal of Clinical Gynecology & Obstetrics” 2012, nr 1(4–5), s. 71-75, https://jcgo.org/index.php/jcgo/article/view/57/51 (dostęp 12.06.2026).

4. C. Nwabuobi i in., hCG: Biological Functions and Clinical Applications.

5. H. Y. S. Ngan i in., Diagnosis and management of gestational trophoblastic disease: 2021 update, „International Journal of Gynecology & Obstetrics” 2021, nr 155(1), https://obgyn.onlinelibrary.wiley.com/doi/full/10.1002/ijgo.13877 (dostęp 12.06.2026).

6. D. Larraín, J. Caradeux, β-Human Chorionic Gonadotropin Dynamics in Early Gestational Events: A Practical and Updated Reappraisal, „Obstetrics and Gynecology International” 2024, https://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1155/2024/8351132 (dostęp 12.06.2026).

7. D. Krantz i in., First trimester Down syndrome screening with dried blood spots using a dual analyte free beta hCG and PAPP-A immunofluorometric assai, „Prenatal Diagnosis” 2011, t. 31, nr 9, https://obgyn.onlinelibrary.wiley.com/doi/abs/10.1002/pd.2792 (dostęp 12.06.2026).

8. K. Surampudi, S. R. Gundabattula, The Role of Serum Beta hCG in Early Diagnosis and Management Strategy of Ectopic Pregnancy, „Journal of Clinical and Diagnostic Research” 2016, nr 10(7), https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC5020274/ (dostęp 12.06.2026).

9. ACOG Practice Bulletin No. 200: Early Pregnancy Loss, „Obstetrics & Gynecology” 2018, nr 132(5), https://journals.lww.com/greenjournal/fulltext/2018/11000/acog_practice_bulletin_no__200__early_pregnancy.41.aspx (dostęp 12.06.2026).

10. J. Anderson, K. R. Ghaffarian, Early Pregnancy Diagnosis, StatPearls Publishing 2023, https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK556135/ (dostęp 12.06.2026).

11. T. I. M. Korevaar i in., Reference ranges and determinants of total hCG levels during pregnancy: the Generation R Study, „European Journal of Epidemiology” 2015, nr 30, s. 1057–1066, https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC4584104/pdf/10654_2015_Article_39.pdf (dostęp 12.06.2026).

12. K. T. Barnhart i in., Differences in Serum Human Chorionic Gonadotrophin Rise in Early Pregnancy by Race and Value at Presentation, „Obstetrics & Gynecology” 2016, nr 128(3), https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC4993627/ (dostęp 12.06.2026).

13. A. T. Dulay, Hyperemesis Gravidarum w: Merck Manual Professional Version, https://www.merckmanuals.com/professional/gynecology-and-obstetrics/antenatal-complications/hyperemesis-gravidarum (dostęp 12.06.2026).

14. J. Anderson, K. R. Ghaffarian, Early Pregnancy Diagnosis.

15. J. Anderson, K. R. Ghaffarian, Early Pregnancy Diagnosis.

16. K. Surampudi, S. R. Gundabattula, The Role of Serum Beta hCG in Early Diagnosis and Management Strategy of Ectopic Pregnancy, „Journal of Clinical and Diagnostic Research” 2016, nr 10(7), https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC5020274/ (dostęp 12.06.2026).

17. K. Wojda, Poronienie w: Najczęstsze powikłania ciąży cz. II, red. Karowicz-Bilińska A., Kowalska-Koperek U., Łódź 2022, Wydawnictwo Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, s. 10, https://wydawnictwo.umed.pl/wp-content/uploads/2022/11/MONOGRAFIA_08_2022__KAROWICZ_BILINSKA__cz02.pdf (dostęp 12.06.2026).

18. M. Biela, M. Szafarowska, Diagnostyka ciąży, „Ginekologia po Dyplomie” 2017, nr 2, https://podyplomie.pl/czasopisma/ginekologia-po-dyplomie/2017/02/diagnostyka-ciazy (dostęp 12.06.2026).

19. ACOG Practice Bulletin No. 200: Early Pregnancy Loss.