|
|
 |
|
|
Wykorzystanie krwi pępowinowej w Polsce
- Wykorzystanie krwi pępowinowej w Polsce
W Polsce dotychczas wykonano kilkanaście przeszczepień krwi pępowinowej, z czego kilka u dzieci. Krew pępowinowa od zgodnego dawcy rodzinnego (od siostry), po raz pierwszy została przeszczepiona w Polsce już w 1996 roku.
W Polsce dotychczas wykonano kilkanaście przeszczepień krwi pępowinowej, z czego kilka u dzieci. Krew pępowinowa od zgodnego dawcy rodzinnego (od siostry), po raz pierwszy została przeszczepiona w Polsce już w 1996 roku. Po raz drugi w roku 2000 (jako jedyne źródło rekonstytucji układu krwiotwórczego). W tym przypadku została zastosowana przez lekarzy do leczenia chłopca z ostrą białaczką szpikową. Krew pępowinowa od niezgodnego dawcy niespokrewnionego, po raz pierwszy została przeszczepiona w Polsce (również jako jedyne źródło rekonstytucji układu krwiotwórczego) w 2005 roku. Posłużyła do zastąpienia chorego szpiku u chłopca z chorobą wrodzoną - niedokrwistością Fanconiego.
Przeszczepienia krwi pępowinowej zostały wykonane m.in. w Poznaniu w Klinice Onkologii, Hematologii i Transplantologii Pediatrycznej II Katedry Pediatrii AM, w Lublinie w Klinice Hematologii i Onkologii Dziecięcej II Katedry Pediatrii AM, we Wrocławiu w Katedrze i Klinice Transplantacji Szpiku, Onkologii i Hematologii Dziecięcej AM oraz w Katedrze i Klinice Pediatrii, Hematologii i Onkologii, Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Bydgoszczy.
Na terenie kraju jest pięć ośrodków, które mogą podjąć się przeszczepienia krwi pępowinowej u dziecka (w nawiasie rok powstania):
- Poznań (1989)
- Wrocław (1994)
- Lublin (1999)
- Kraków (2002)
- Bydgoszcz (2003)
Ponadto przeszczepienia krwi pępowinowej u osób dorosłych mogą być przeprowadzone w Gdańsku, Katowicach, Krakowie, Lublinie, Łodzi, Poznaniu, Warszawie i we Wrocławiu. W 2007 roku, we Wrocławiu, po raz pierwszy przeszczepiono krew przechowywaną w banku rodzinnym – w Polskim Banku Komórek Macierzystych (PBKM). Do 2009 roku miały miejsce kolejne 3 wykorzystania komórek przechowywanych w PBKM, który dzięki temu jest jedynym rodzinnym bankiem z doświadczeniem w przekazaniu krwi do transplantacji.
- Znaczenie ilości pobranej krwi
O wartości krwi pępowinowej jako materiału biologicznego do przeszczepienia celem rekonstytucji układu krwiotwórczego świadczy nie tylko jej ilość pobrana podczas porodu. Drugim ważnym parametrem jest zawartość komórek jednojądrzastych (leukocytów) w mikrolitrze.
O wartości krwi pępowinowej jako materiału biologicznego do przeszczepienia celem rekonstytucji układu krwiotwórczego świadczy nie tylko jej ilość pobrana podczas porodu. Drugim ważnym parametrem jest zawartość komórek jednojądrzastych (leukocytów) w mikrolitrze. Uwzględnienie powyższych obu parametrów pozwala wstępnie ocenić „wartość" krwi pępowinowej jako potencjalnego źródła rekonstytucji układu krwiotwórczego. Ostateczna ocena preparatu jest jednoznaczna jednak dopiero po dokładnym określeniu ilości zawartych w niej komórek macierzystych.
Biorąc od uwagę powyższe parametry można stwierdzić, że średni pojedynczy zabezpieczony materiał biologiczny wystarczy do pełnej rekonstytucji układu krwiotwórczego u dziecka ważącego około 40 kg. W przypadku cięższego pacjenta można dwa a nawet trzy zgodne preparaty krwi pępowinowej z biorcą i podawać w zwielokrotnionej liczbie (przeszczepienie sekwencjonowane), tak aby liczba przeszczepianych komórek macierzystych była odpowiednio proporcjonalna do ciężaru ciała chorego biorcy. Istnieje również możliwość łączenia porcji krwi pępowinowej i komórek macierzystych ze szpiku lub z krwi obwodowej po mobilizacji.
Ponadto na świecie wykonuje się już przeszczepienia z namnożonych poza organizmem komórek macierzystych krwi pępowinowej. W Polsce, jak na razie, technologia ta nie jest dostępna.
W przypadku medycyny regeneracyjnej, nowej gałęzi medycyny wykorzystującej możliwości transdyferencjacji (różnicowania się) komórek macierzystych - mezenchymalnych w inne linie komórkowe, ilość komórek nie jest ograniczeniem metody leczniczej polegającej na pozyskiwaniu z komórek krwi pępowinowej komórek, które mogą przekształcić się w inne rodzaje tkanek organizmu. Istnieje wiele opisanych badań naukowych prowadzonych w tej dziedzinie oraz prób wykorzystania wyników tej metody w klinice.
- Kӧógler G. et al. Simultaneous cord blood transplantation of ex vivo expanded together with non-expanded cells for high risk leukemia. Marrow Transplant 1999; 24:397-403
- Pecora A.L et al. Prompt and durable engraftment in two older adult patient with high risk chronic myelogenous leukemia (CML) using ex vivo expanded and unmanipulated unrelated umbilical cord blood. Bone Marrow Transpl. 2000; 25(7): 797-799
- Fernandez M.N. et al. Evaluation of engraftment of ex vivo expanded cord blood in humans. Bone Marrow Transplant. 2000; 25(S2): S61-S67
- Fernandez M.N. et al. Cord blood transplants: Early recovery of neutrophils from co-transplanted sibling haploidentical progenitor cells and lack of engraftment of cultured cord blood cells, as ascertained by analysis of DNA polymorphisms. Marrow Transplant 2001; 28: 355-363
- Shpall E.J. et al. Transplantation of Ex Vivo Expanded Cord Blood. Biol Blood Marrow Transplant 2002, 8: 368-376
- Rocha V et al. Double Cord Blood transplantation for patients with high risk haematological malignancies: delayed immune recovery and high incidence of infections. Bone Marrow Transplantation 2007, 39(S1): S128
- Bużańska L. et al. Human cord blood-derived cells attain neuronal and glial features in vitro. J Cell Sci 2002; 115: 2131-2138
- Kӧógler G. et al. A New Human Somatic Stem Cell from Placental Cord Blood with Intrinsic Pluripotent Differentiation Potential. J E M 2004; 200(2): 123-135
- Schmidt D. et al. Umbilical Cord Blood Derived Endothelial Progenitor Cells (EPCs) for Tissue Engineering of Vascular Grafts. Ann Thorac Surg 2004; 78: 2094-2098
- Wang J-F. et al. Mesenchymal stem/progenitor cells in human umbilical Cord Blood as support ex vivo expansion of CD34+ hematopoietic stem cells and for chondrogenic differentiation. Haematologica 2004; 89: 837-844
- Sanberg P.R. et al. Umbilical Cord Blood-Derived Stem Cells and Brain Repair. Ann. N.Y. Acad. Sci. 2005; 1049: 67-83
- Denver L. et al. Directed engineering of umbilical cord blood stem cells to produce C-peptide and insulin Cell Proliferation 2007, 40 (3), 367-380
- Voltarelli J.C. et al., Autologous Nonmyeloablative Hematopoietic Stem Cell Transplantation in Newly Diagnosed Typ 1 Diabetes Mellitus. JAMA, 2007, 297(14): 1568-1576
- Przeszczepianie własnej krwi pępowinowej
Dzisiejsza medycyna wykorzystuje własne krwiotwórcze komórki macierzyste uzyskane od pacjenta nawet pomimo równolegle przeprowadzanego. Zabezpieczenie krwiotwórczych komórek macierzystych już podczas porodu, umożliwia w razie potrzeby przeprowadzenia transplantacji krwiotwórczych komórek macierzystych szybsze zebranie potrzebnego materiału biologicznego, potrzebnego do wyleczenia pacjenta.
Dzisiejsza medycyna wykorzystuje własne krwiotwórcze komórki macierzyste uzyskane od pacjenta nawet pomimo równolegle przeprowadzanego. Zabezpieczenie krwiotwórczych komórek macierzystych już podczas porodu, umożliwia w razie potrzeby przeprowadzenia transplantacji krwiotwórczych komórek macierzystych szybsze zebranie potrzebnego materiału biologicznego, potrzebnego do wyleczenia pacjenta. Przeszczepienie własnych krwiotwórczych komórek macierzystych znajduje również zastosowanie w leczeniu niektórych chorób nowotworowych.
Wskazaniem do wykonanych już w Polsce u dzieci przeszczepień autologicznych (własnych) komórek macierzystych - krwiotwórczych były - według częstości wykonanych transplantacji - choroby rozrostowe układu krwiotwórczego (chłoniaki, białaczki, ziarnica złośliwa) oraz guzy lite (zwojak zarodkowy, guz kości, mięsak prążkowanokomórkowy, guzy ośrodkowego układu nerwowego).
Zaletą przeszczepienia własnych komórek jest m.in. brak możliwości wystąpienia choroby przeszczep przeciwko gospodarzowi (Graft versus Host Disease - GvHD), powikłania występującego po przeszczepieniach komórek allogenicznych (od rodzeństwa lub dawcy niespokrewnionego), która to choroba może przebiegać w sposób szkodliwy dla biorcy.
W przypadku braku powyższej reakcji po transplantacji komórek macierzystych, nie występuje również reakcja przeszczep przeciwko nowotworowi skierowany przeciwko chorobom rozrostowym układu krwiotwórczego (np. reakcja przeszczep przeciwko białaczce - Graft versus Leukemia Reaction - GvLR) lub przeciwko guzom litym (Graft versus Tumour Reaction - GvTR).
Jednakże w przypadkach chorób spowodowanych defektem komórki macierzystej, dziedzicznych chorób spichrzeniowych (np. adrenoleukodystrofia), dziedzicznych zaburzeń odporności (np. zespół Wiskotta - Aldricha) zastosowanie własnej krwi pępowinowej lub innego autologicznego - własnego źródła komórek macierzystych rzeczywiście nie ma sensu, ponieważ taka transplantacja nie doprowadzi do wyleczenia choroby podstawowej.
Autologiczna transplantacja komórek macierzystych ma zatem pewne wady, natomiast absurdem jest stwierdzenie, że własna krew pępowinowa jest „gorsza" od cudzej krwi pępowinowej.
- Ferreira E. et al., Autologous cord blood transplantation. Bone Marrow Transplantation 1999, 24(9): 1041-1041
- Rachel E. Hough et al., Successful Neutrophil Recovery Following Autologous Umbilical Cord Blood (UCB) Transplantation for Hepatitis-Associated Aplastic Anemia: Case of Auto - UCB as Biological Insurance. Blood 2003;102(11): Abstract #5306
- Burton R.K. et al., High-dose immune suppression and autologous hematopoietic stem cell transplantation in refractory Crohn d isease. Blood 2003; 101(5):2064-2066
- Fruchtman S.M. et al., The Succesful Treatment of Severe Aplastic Anemia with Autologous Cord Blood Transplantation Biology of Blood and Marrow Transplantation, 2004; 10:741-742
- Krishnan A. et al., Durable remissions with autologous stem cell transplantation for high-risk HIV-associated lymphomas Blood , 2005;105(2)-874-878
- Hayani A., Lampeter E., Viswanatha D., Morgan D., Salvi S.N. First Report of Autologous Cord Blood Transplantation in the Treatment of a Child With Leukemia. Pediatrics, 2007, 119: 296-300
- Namnażanie komórek macierzystych
Możliwość wykorzystania krwi pępowinowej dla konkretnego biorcy jest ograniczona ilością krwinek białych (leukocytów) zawartych w pobranej krwi, różniąca się dla każdej porcji krwi pępowinowej, zawartych w pobranym podczas porodu preparacie (wymagana minimalna liczba leukocytów = 2x 107/kg ciała chorego biorcy) lub ograniczona ilością komórek macierzystych (minimalna liczba = 2 x 105 / kg ciała chorego biorcy).
Możliwość wykorzystania krwi pępowinowej dla konkretnego biorcy jest ograniczona ilością krwinek białych (leukocytów) zawartych w pobranej krwi, różniąca się dla każdej porcji krwi pępowinowej, zawartych w pobranym podczas porodu preparacie (wymagana minimalna liczba leukocytów = 2x 107/kg ciała chorego biorcy) lub ograniczona ilością komórek macierzystych (minimalna liczba = 2 x 105 / kg ciała chorego biorcy).
Biorąc pod uwagę to ograniczenie, starano się znaleźć metodę standardowego namnażania komórek macierzystych z krwi pępowinowej. Już w 2000 roku w Stanach Zjednoczonych dokonano pierwszego przeszczepienia krwiotwórczych komórek macierzystych z krwi pępowinowej po zwiększeniu ich liczby przy pomocy AastromRepliCell System (poza organizmem człowieka).
Do dzisiaj ukazało się bardzo dużo prac naukowych na temat możliwości zwielokrotnienia ilości komórek macierzystych w odpowiednio przygotowanych hodowlach (podłoża, czynniki wzrostu). Wykonano wg różnych źródeł kilkanaście a nawet kilkadziesiąt przeszczepień z namnożonych poza organizmem komórek macierzystych krwi pępowinowej.
Nieprawdziwe jest sformułowanie, że w ostatnich latach nie przeprowadza się żadnych badań naukowych dotyczących możliwości zwielokrotnienia ilości komórek macierzystych.
Przykładem są m.in. włosko-szwedzkie badania dotyczące uzupełnienia liczby komórek poprzez namnażanie przed transplantacją komórek mezenchymalnych pochodzących ze szpiku rodziców i podawanie ich w dniu transplantacji równolegle z komórkami krwi pępowinowej.
- Broxmeyer H.E. et al. Growth characteristics and expansion of human umbilical cord blood and estimation of its potential for transplantation in adults. Proc. Natl. Acad . USA 1992, 89:4109-4113
- Capmany G. et al. Short-term, serum-free, static culture of cord blood - derived CD34+ cells: Effects of FLT3-L and MIP-1 alpha on in vitro expansion of hematopoietic progenitor cells. Haematologica 1999; 84(8): 675 - 682
- Jaroscak J. et al. Augmentation of umbilical cord blood (UCB) transplantation with ex vivo-expanded UCB cells: results of a phase 1 trial using the AastromReplicell System. Blood 2003; 101(12): 5061-5067
- Chivu M. et al. The comparison of different protocols for expansion of umbilical-cord blood hematopoietic stem cells. J Cell Mol Med 2004; 8(2): 223-231
- Chao-Ling Yao et al. Characterization of Serum-Free Ex Vivo-Expanded Hematopoietic Stem Cells Derived from Human Umbilical Cord Blood CD133+ Cells. Stem Cells and Development 2006, 15(1): 70-78
- Bernardo M.E. et al. Co-transplantation of parental mesenchymal stem cells to improve outcome of cord blood transplantation in children. Bone Marrow Transplant. 2007, 39(S1): S52
- Galski H. et al. A novel MDR-dependent pharmacological approach for ex-vivo expansion of haematopoietic stem cells from human cord blood . Bone Marrow Transplant. 2007, 39(S1): S126 - S127
- Komórki macierzyste – zastosowanie w leczeniu
Transplantacja komórek macierzystych z krwi pępowinowej stanowi uznaną na świecie, w Europie i w Polsce metodę leczenia (powiększającej się listy możliwych w ten sposób do wyleczenia) chorób dziedzicznych. W drugiej dużej grupie chorób możliwych do wyleczenia tą metodą znajdują się schorzenia nienowotworowe jak i choroby nowotworowe (białaczki i guzy lite).
Transplantacja komórek macierzystych z krwi pępowinowej stanowi uznaną na świecie, w Europie i w Polsce metodę leczenia (powiększającej się listy możliwych w ten sposób do wyleczenia) chorób dziedzicznych. W drugiej dużej grupie chorób możliwych do wyleczenia tą metodą znajdują się schorzenia nienowotworowe jak i choroby nowotworowe (białaczki i guzy lite).
Ogółem lista wszystkich chorób, których leczenie powyższą metodą jest już uznanym postępowaniem standardowym albo jest już przeprowadzane według przepisów tzw. kontrolowanych badań klinicznych lub znajduje się w fazie leczenia eksperymentalnego - zawiera niemal 80 pozycji.
Wskazaniem do przeszczepienia komórek macierzystych - krwiotwórczych czasami nie jest nawet zachorowanie na chorobę nowotworową. Istnieją choroby nowotworowe (np. niektóre białaczki), które ze względu na niski stopień zaawansowania klinicznego (określany w momencie rozpoznania choroby) nie wymagają zastosowania w leczeniu metody przeszczepienia komórek macierzystych - krwiotwórczych podczas pierwszego zachorowania. Wskazaniem jest dopiero nawrót - wznowa choroby. Wynika to z uzyskiwanych wyników leczenia standardową chemioterapią w niektórych chorobach dającą podobne wyniki - przy mniejszym ryzyku powikłań toksycznych i infekcyjnych.
Jednak z praktycznego punktu zastosowania tego źródła komórek macierzystych ograniczmy się do wymienienia chorób, w których leczeniu zastosowano już w Polsce u pacjentów pediatrycznych pobrane od chorego dziecka w trakcie leczenia krwiotwórcze komórki macierzyste:
- choroby rozrostowe - (wg częstości przeszczepiania autologicznych komórek macierzystych) : chłoniaki złośliwe, ostra białaczka szpikowa, ostra białaczka limfoblastyczna, ziarnica złośliwa, przewlekła białaczka szpikowa, histiocytoza złośliwa
- guzy lite - (wg częstości przeszczepiania autologicznych komórek macierzystych) : zwojak zarodkowy, mięsak Ewinga, mięsak prążkowano-komórkowy, guzy ośrodkowego układu nerwowego i inne guzy wieku dziecięcego.
- Przeszczepianie krwi pępowinowej w obrębie rodziny
Przechowywana krew pępowinowa, może posłużyć jedynie (bez wykonywania dodatkowych badań zgodności tkankowej) do leczenia pacjenta od którego została pobrana.
Przechowywana krew pępowinowa, może posłużyć jedynie (bez wykonywania dodatkowych badań zgodności tkankowej) do leczenia pacjenta od którego została pobrana. Po wykonaniu dodatkowych badań mających na celu potwierdzeniu zgodności (przy pomocy badań antygenów zgodności tkankowej - antygenów HLA) pomiędzy przechowywanym materiałem biologicznym a potencjalnym biorcą, może posłużyć również (ze statystycznym prawdopodobieństwem całkowitej zgodności wynoszącym 25%) choremu rodzeństwu.Do określenia stopnia zgodności pomiędzy preparatem krwi pępowinowej a chorym bratem lub siostrą wystarczy przebadać mniejszą liczbę antygenów zgodności tkankowej w porównaniu z konieczną do przebadania liczbą antygenów HLA przed planowanym przeszczepieniem krwiotwórczych komórek macierzystych pochodzących ze szpiku lub pobranych z mobilizowanej czynnikiem wzrostu krwi obwodowej.
- Zakażenie krwi pępowinowej
Decyzję o ewentualnym przeszczepieniu zakażonego materiału biologicznego (który według danych z piśmiennictwa występuje w około 5%-7% porcji ogólnej puli przechowywanego materiału) podejmuje każdy ośrodek transplantacyjny samodzielnie i niezależnie.
Decyzję o ewentualnym przeszczepieniu zakażonego materiału biologicznego (który według danych z piśmiennictwa występuje w około 5%-7% porcji ogólnej puli przechowywanego materiału) podejmuje każdy ośrodek transplantacyjny samodzielnie i niezależnie. Decyzja o rezygnacji z krwi pępowinowej jako materiału do przeszczepienia zależy m.in. od rodzaju drobnoustroju, którego obecność została potwierdzona we krwi pępowinowej oraz od warunków transplantacji (np. czy będzie to przeszczepienie jednej porcji zakażonej krwi pępowinowej lub tzw. przeszczepienie sekwencjonowane - przeszczepienie kilku preparatów, z których tylko jeden jest zakażony czy rekonstrukcja układu krwiotwórczego pomiędzy nieudanym a następnym przeszczepieniem).
To stanowisko zgodne jest zarówno z prawem europejskim (Dyrektywa komisji 2006/17/WE z dnia 8 lutego 2006 r. wprowadzająca w życie dyrektywę 2004/23/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w od niesieniu do niektórych wymagań technicznych dotyczących oddawania, pobierania i badania tkanek i komórek ludzkich) oraz wymagania amerykańskiego AABB (American Association of Blood Banks).
W literaturze naukowej opublikowano artykuły na temat przeprowadzonych transplantacji preparatów zawierających zakażone krwiotwórcze komórki macierzyste.
- Vescio R.A. et al. Human herpesvirus 8 contamination of peripheral blood and autograft products from multiple myeloma patients. BMT 2000;25(2): 153-160
- Dallavalle F.M. Microbial contamination of autologous stem cells owing to donor preclinical bacteriaemia. Blood Transf 2003;1: 65 -69
- Klein M.A. et al. Clinical Sequelae of infusion of contaminated stem cell products. Blood 2003;102(11): Abstract #5536
- Tracey A. et al. Directed Donor Umbilical Cord Blood : Assessment of Banking Practices and Transplant Outcomes. Blood 2003; 102(11): Abstract #5594
- Niederweiser D. et al. Transmission of donor illnes by stem cell transplantation: should screening be different in older donors? BMT 2004;34(8):657-665
- Sauer - Heilborn A. et al. Patient care during infusion of hematopoietic progenitor cells. Transfusion 2004;44: 907 - 916
- Kamble R. Microbial contamination of hematopoietic progenitor cell grafts - incidence, clinical outcome and cost - effectives: an analysis of 735 grafts. Transfusion 2005;45: 874 - 878
- Kelly M. et al. What is the clinical significance of infusing hematopoietic cell grafts contaminated with bacteria? BMT 2006;38:183-188
- Podstawy prawne działania rodzinnych banków krwi pępowinowej/komórek macierzystych
Do 2006 roku banki krwi pępowinowej działały na podstawie przepisów wydanych przez Ministerstwo Zdrowia, Krajowe Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa i Instytut Hematologii w publikacji pt „Krwiodawstwo i Krwiolecznictwo.
Do 2006 roku banki krwi pępowinowej działały na podstawie przepisów wydanych przez Ministerstwo Zdrowia, Krajowe Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa i Instytut Hematologii w publikacji pt „Krwiodawstwo i Krwiolecznictwo. Zbiór przepisów" Warszawa 2000 r., wyd. II, str. 164 - 178. Przepisy te opracowano na podstawie zaleceń wydanych przez Eurocord Standarisation Working Group oraz komisji ekspertów Rady Europy ds. zapewnienia jakości w służbie krwi.
W styczniu 2006 roku weszła w Polsce w życie nowa „Ustawa o pobieraniu, przechowywaniu i przeszczepianiu tkanek, komórek i narządów" Dz. U. Nr 169, poz. 1411 z 2005 roku, regulująca m.in. działanie banków krwi pępowinowej (artykuł 55. „do dnia 31 grudnia 2006 r. gromadzenie, przetwarzanie i przechowywanie komórek i tkanek przeznaczonych do przeszczepiania może być prowadzone przez krajowe i regionalne banki komórek i tkanek utworzone na podstawie dotychczasowych przepisów).
Ustawa ta jest znacznie rozszerzona polską implementacją Dyrektywy 2004 / 23 / EC Europejskiego Parlamentu i Rady z dnia 31 marca 2004 roku. Ministerstwo Zdrowia opracowuje rozporządzenia wykonawcze do tej ustawy.
Celem zapewnienia w 2007 roku nieprzerwanego bankowania krwi pępowinowej Departament Polityki Zdrowotnej Ministerstwa Zdrowia wydał imienne dla PBKM S.A. (nr MZ-PZ-T-442-3517-1/SP/07) pozwolenie na „ ...dotychczas wykonywane procedury...” ważne przez okres 12 miesięcy.
Od początku 2008 roku PBKM SA działa na podstawie nowego imiennego pozwolenia (nr MZ-PZ-T-442-4414-2/SP/07) Departamentu Polityki Zdrowotnej Ministerstwa Zdrowia, które jest ważne do końca 2012 roku.
- Własność krwi pępowinowej przechowywanej w banku rodzinnym
Dysponentem krwi pępowinowej przechowywanej w rodzinnym banku są rodzice lub prawni opiekunowie dziecka od którego w dniu urodzin została pobrana krew pępowinowa a właścicielem - dziecko.
Dysponentem krwi pępowinowej przechowywanej w rodzinnym banku są rodzice lub prawni opiekunowie dziecka od którego w dniu urodzin została pobrana krew pępowinowa a właścicielem - dziecko.
Przechowywana w banku rodzinnym krew pępowinowa po podjęciu decyzji przez dysponentów lub pełnoletniego właściciela może zostać przekazana do leczenia rodzeństwa pod warunkiem posiadania wspólnych rodziców przez chorego biorcę i potencjalnego dawcę. Dopiero po dodatkowym potwierdzeniu zgodności (przy pomocy badań antygenów zgodności tkankowej - antygenów HLA) pomiędzy przechowywanym materiałem biologicznym a potencjalnym biorcą, krew pępowinowa może posłużyć do rekonstytucji układu krwiotwórczego chorego rodzeństwa.
Dysponenci lub właściciel krwi pępowinowej mogą też przeznaczyć zabezpieczoną krew pępowinową swojego dziecka dla dowolnej osoby wymagającej przeszczepienia takiego właśnie rodzaju (zgodność, ilość komórek) materiału biologicznego. Rodzinny bank krwi pępowinowej może dostarczyć specjalistycznym transportem przechowywany materiał biologiczny do każdego uprawnionego ośrodka w Polsce, który podejmie się przeszczepienia przechowywanej krwi pępowinowej.
- Możliwości różnicowania komórek macierzystych
We krwi pępowinowej, używanej również w Polsce jako trzecie źródło komórek macierzystych znajdują się nie tylko komórki różnicujące się w kierunku prekursorów krwiotwórczych komórek macierzystych szpiku produkujących na dalszych etapach rozwoju krwinki czerwone (erytrocyty), krwinki białe (leukocyty) oraz płytki krwi (trombocyty).
We krwi pępowinowej, używanej również w Polsce jako trzecie źródło komórek macierzystych znajdują się nie tylko komórki różnicujące się w kierunku prekursorów krwiotwórczych komórek macierzystych szpiku produkujących na dalszych etapach rozwoju krwinki czerwone (erytrocyty), krwinki białe (leukocyty) oraz płytki krwi (trombocyty).
Aktualnie najczęstszym praktycznym zastosowaniem komórek macierzystych - krwiotwórczych krwi pępowinowej jest ich przeszczepienie podczas leczenia choroby nowotworowej lub nienowotworowej (wrodzonej lub nabytej).
Dzisiaj, naukowcy z drugiej puli komórek macierzystych obecnej we krwi pępowinowej - tzw. komórek mezenchymalnych (niezróżnicowanych komórek dojrzałych tkanek, posiadających zdolność przekształcenia się w dojrzałe komórki tkanki z której się wywodzą) potrafią, na razie w warunkach laboratoryjnych uzyskać komórki mięśnia sercowego, kości, chrząstki, komórki tłuszczowe oraz spowodować ich różnicowanie (na modelu zwierzęcym) w kierunku komórek nerwowych i komórek wątroby.
- Lowry P.A. et al. Improved engraftment of human cord blood stem cells in NOD/LtSz-scid/scid mice after irradiation or multiple-day injections into unirradiated recipients. Biol Blood Marrow transplant 1996; 2: 15 - 20
- Schmidt D. et al. Umbilical Cord Blood Derived Endothelial Progenitor Cells (EPCs) for Tissue Engineering of Vascular Grafts. Ann Thorac Surg 2004;78: 2094 - 2098
- Kӧgler G. et al. A new Human Somatic Stem Cell from Placental Cord Blood with Intrinsic Pluripotent Differentiation Potential JEM 2004; 200(2): 123 - 135
- Sanberg P.R. et al. Umbilical Cord Blood - Derived Stem Cells and Brain Repair. Ann. N.Y. Acad . Sci. 2005; 1049: 67 - 83
- Leor J. et al. Human Umbilical Cord Blood-Derived CD133+ Cells Enhance Function And Repair of the Infarcted Myocardium [in athymic nude rats]. Stem Cells 2006; 24 (3 ): 772 - 780
- Berger M.J. et al. Differentiation of umbilical cord blood - derived multilineage progenitor cells into respiratory epithelial cells. Cytotherapy 2006, 8(5):480-487
- Schachinger V. et al. Intracoronary Bone Marrow-Derived Progenitor Cells in Acute Myocardial Infarction. N Engl J Med 2006, 355 : 1210-1221
- Assmuss B., Honold J., Schachinger V. et al. Transcoronary Transplantation of Progenitor Cells after Myocardial Infarction. The New England Journal of Medicine 2006, 355:122-1232
|
|
|
|
