Mit 3 "Krew pępowinowa własna jest gorsza od cudzej"
Fakty
Dzisiejsza medycyna wykorzystuje własne krwiotwórcze komórki macierzyste uzyskane od pacjenta nawet pomimo równolegle przeprowadzanego leczenia niektórych chorób. Zabezpieczenie krwiotwórczych komórek macierzystych już podczas porodu, umożliwia w razie potrzeby przeprowadzenia transplantacji krwiotwórczych komórek macierzystych szybsze zebranie potrzebnego materiału biologicznego, potrzebnego do wyleczenia pacjenta. Przeszczepienie własnych krwiotwórczych komórek macierzystych znajduje również zastosowanie w leczeniu niektórych chorób nowotworowych.
Wskazaniem do wykonanych już w Polsce u dzieci przeszczepie- autologicznych (własnych) komórek macierzystych - krwiotwórczych były - według częstości wykonanych transplantacji - choroby rozrostowe układu krwiotwórczego (chłoniaki, białaczki, ziarnica złośliwa) oraz guzy lite (zwojak zarodkowy, guz kości, mięsak prążkowanokomórkowy, guzy ośrodkowego układu nerwowego).
Zaletą przeszczepienia własnych komórek jest m.in. brak możliwości wystąpienia choroby przeszczep przeciwko gospodarzowi (Graft versus Host Disease - GvHD), powikłania występującego po przeszczepieniach komórek allogenicznych (od rodzeństwa lub dawcy niespokrewnionego), która to choroba może przebiegać w sposób szkodliwy dla biorcy.
W przypadku braku powyższej reakcji po transplantacji komórek macierzystych, nie występuje również reakcja przeszczep przeciwko nowotworowi skierowany przeciwko chorobom rozrostowym układu krwiotwórczego (np. reakcja przeszczep przeciwko białaczce - Graff versus Leukemia Reaction - GvLR) lub przeciwko guzom litym (Graff versus Tumour Reaction - GvTR).
Jednakże w przypadkach chorób spowodowanych defektem komórki macierzystej (np. ciężka niedokrwistość aplastyczna), chorób związane z zaburzeniami spichrzania (np. adrenoleukodystrofia), dziedzicznych zaburzeń odporności (np. zespół Wiskotta - Aldricha) zastosowanie własnej krwi pępowinowej lub innego autologicznego - własnego źródła komórek macierzystych rzeczywiście nie ma sensu, ponieważ taka transplantacja nie doprowadzi do wyleczenia choroby podstawowej.
Autologiczna transplantacja komórek macierzystych ma zatem pewne wady, natomiast absurdem jest stwierdzenia, że własna krew pępowinowa zawsze „gorsza" od cudzej krwi pępowinowej.
Fakt, że spośród wykonanych dotychczas 8000 przeszczepień - kilkadziesiąt było z krwi własnej, kilkaset od rodzeństwa a reszta od osób niespokrewnionych, wynika jedynie ze statystyki. Porcja krwi z banku publicznego, z której wykonuje się przeszczepienie dla osoby niespokrewnionej, może być bowiem zastosowana statystycznie u setek, jeśli nie tysięcy osób.
- Ferreira E. et al., Autologous cord blood transplantation. Bone Marrow Transplantation 1999, 24(9): 1041-1041
- Rachel E. Hough et al., Successful Neutrophil Recovery Following Autologous Umbilical Cord Blood (UCB) Transplantation for Hepatitis-Associated Aplastic Anemia: Case of Auto - UCB as Biological Insurance. Blood 2003;102(11): Abstract #5306.
- Burton R.K. et al., High-dose immune suppression and autologous hematopoietic stem cell transplantation in refractory Crohn d isease. Blood 2003; 101(5):2064-2066
- Fruchtman S.M. et al., The Succesful Treatment of Severe Aplastic Anemia with Autologous Cord Blood Transplantation Biology of Blood and Marrow Transplantation, 2004; 10:741-742
- Krishnan A. et al., Durable remissions with autologous stem cell transplantation for high-risk HIV-associated lymphomas Blood , 2005;105(2)-874-878
- Hayani A., Lampeter E., Viswanatha D., Morgan D., Salvi S.N. First Report of Autologous Cord Blood Transplantation in the Treatment of a Child With Leukemia. Ped i atrics, 2007, 119: 296-300
|
